<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
	>

<channel>
	<title>Barullo</title>
	<atom:link href="http://antoniodonate.wordpress.com/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://antoniodonate.wordpress.com</link>
	<description>Antonio Doñate</description>
	<lastBuildDate>Fri, 18 Nov 2011 18:42:18 +0000</lastBuildDate>
	<language>es</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
<cloud domain='antoniodonate.wordpress.com' port='80' path='/?rsscloud=notify' registerProcedure='' protocol='http-post' />
<image>
		<url>http://s2.wp.com/i/buttonw-com.png</url>
		<title>Barullo</title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com</link>
	</image>
	<atom:link rel="search" type="application/opensearchdescription+xml" href="http://antoniodonate.wordpress.com/osd.xml" title="Barullo" />
	<atom:link rel='hub' href='http://antoniodonate.wordpress.com/?pushpress=hub'/>
		<item>
		<title>As desagradecidas, Cineclube de Compostela. Noviembre 2011</title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/04/as-desagradecidas-cineclube-de-compostela-noviembre-2011/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/04/as-desagradecidas-cineclube-de-compostela-noviembre-2011/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 03 Nov 2011 15:42:20 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=169</guid>
		<description><![CDATA[Los desagradecidos Lo desagradecido se fundamentaría por oposición. No sería, entonces, un acto aislado, excluido; mas tampoco, por su propia dinámica relacional, disidente, ni siquiera independiente. Su catadura, políticamente, tendría difícil acotación. Implicaría, eso sí, un cierto desdén. Un gesto discorde. Estableciendo una comunicación incómoda, arisca. El diccionario nos traslada que arisco significa áspero, intratable. [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=169&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/folla-desagradecidas-1-13.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-179" title="folla-desagradecidas-1-1" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/folla-desagradecidas-1-13.jpg?w=406&#038;h=287" alt="" width="406" height="287" /></a></p>
<p><strong>Los desagradecidos</strong></p>
<p>Lo desagradecido se fundamentaría por oposición. No sería, entonces, un acto aislado, excluido; mas tampoco, por su propia dinámica relacional, disidente, ni siquiera independiente. Su catadura, políticamente, tendría difícil acotación. Implicaría, eso sí, un cierto desdén. Un gesto discorde. Estableciendo una comunicación incómoda, arisca. El diccionario nos traslada que arisco significa áspero, intratable. Quizá sería de utilidad añadir que comparte su raíz con el término arista. Siendo literales, desagradecido no es otra cosa que alguien no agradecido. ¿Y qué significa agradecer? Pues reconocer, corresponder, o gratificar, premiar y satisfacer, también dar las gracias. Dar las gracias.</p>
<p>Un rasgo que agrada es, de una u otra manera, bello. Un aspecto que se ofrece a nuestros sentidos, y los capta. Los rapta. Llenándolos, y, por consiguiente, obturándolos. La belleza sería, de esa manera, un señuelo.</p>
<p>La gracia. Unos se la dan a otros. Se la conceden, se la reconocen. Eso les llega. A los agraciados. A los, pues, agradables. Llega tanto que llena, que logra tener mucho peso, hasta practicar una modificación en las conductas. Haciendo de ellas estrategias. Un patrón, una pauta que repetir. Algo encaminado a la consecución de una ganancia, previamente testada. En el acto de agradecer habría, así, doble provecho. El receptor sacaría el mejor fruto; pero el que agradece, como un objeto expuesto a algún tipo de rebote, de retroalimentación, se vería beneficiado. Al menos con el favor, la atención, o la simple presencia del otro.</p>
<p>Un desagradecido puro sería un ser ingrato; un asocial, de simiente déspota. Uno intencionado, discontinuo, en cambio, podría estar marcando una distancia, o visibilizando una falla. Podría, también, pretender romper cierta secuencia, o al menos subvertirla, reordenarla. Quizá se estuviera planteando trasladar un mensaje. Quizá fuera alguien que quisiera llamar la atención sobre algo. Ahí. En esa cadena.</p>
<p>&nbsp;</p>
<h5><a href="http://cineclubedecompostela.blogaliza.org/2011/10/31/novembro-as-desagradecidas/">Aquí, info de todo el ciclo, en el imprescindible blog del Cineclube</a></h5>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/169/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/169/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=169&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/04/as-desagradecidas-cineclube-de-compostela-noviembre-2011/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/folla-desagradecidas-1-13.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">folla-desagradecidas-1-1</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Quantas letras para um río. Mayo 2011</title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/03/intervencion-en-el-blog-quantas-letras-para-um-rio-mayo-2011/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/03/intervencion-en-el-blog-quantas-letras-para-um-rio-mayo-2011/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 02 Nov 2011 16:20:10 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=157</guid>
		<description><![CDATA[El resto de la discusión: http://letrasparaumrio.wordpress.com/category/vozes-dissonantes/politicas-culturais-na-galiza/<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=157&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/imagen-2.png"><img class="alignnone size-full wp-image-158" title="Imagen 2" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/imagen-2.png?w=406&#038;h=365" alt="" width="406" height="365" /></a></p>
<h5></h5>
<h5></h5>
<h5>El resto de la discusión:</h5>
<h5><a href="http://letrasparaumrio.wordpress.com/category/vozes-dissonantes/politicas-culturais-na-galiza/">http://letrasparaumrio.wordpress.com/category/vozes-dissonantes/politicas-culturais-na-galiza/</a></h5>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/157/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/157/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=157&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/11/03/intervencion-en-el-blog-quantas-letras-para-um-rio-mayo-2011/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/11/imagen-2.png" medium="image">
			<media:title type="html">Imagen 2</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Protexta. Suplemento de libros de Tempos Novos. Primavera 2011</title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/10/13/protexta-suplemento-de-libros-de-tempos-novos-primavera-2011/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/10/13/protexta-suplemento-de-libros-de-tempos-novos-primavera-2011/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 12 Oct 2011 17:41:07 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=150</guid>
		<description><![CDATA[&#160; Tecnología del olvido La sociología tiende a servir. Al menos, para identificarnos. Las ciencias sociales recaban datos y establecen diagnósticos. «Esto, esto era lo que me pasaba», resoplamos aliviados, al leerlos. «Lo que me pasa está pasando», también. Porque, desde luego, a todos nos están ocurriendo cosas. Clamorosamente nuevas, desconocidas. Desde que estamos en [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=150&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/10/protexta-17_final1-28.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-151" title="Protexta 17_final(1)-28" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/10/protexta-17_final1-28.jpg?w=406&#038;h=565" alt="" width="406" height="565" /></a></strong></p>
<p>&nbsp;</p>
<p><strong>Tecnología del olvido</strong></p>
<p>La sociología tiende a servir. Al menos, para identificarnos. Las ciencias sociales recaban datos y establecen diagnósticos. «Esto, esto era lo que me pasaba», resoplamos aliviados, al leerlos. «Lo que me pasa está pasando», también. Porque, desde luego, a todos nos están ocurriendo cosas. Clamorosamente nuevas, desconocidas. Desde que estamos en internet.</p>
<p><em>Superficiales.</em> <em>¿Qué está haciendo internet con nuestras mentes?</em> de Nicholas Carr  (Taurus, 2011) aborda ese nuevo espectro y encara, decidido, sus posibles respuestas. Ha dado con la tecla coyuntural. Tras una década y media de empleo de la Red, años tan procelosos, tan –en cuanto a rutinas de comportamiento– revolucionarios; marasmo que vehiculó una especie de amnistía, un beneplácito panideológico, ya nos llegan los primeros análisis divulgativos no especialmente alentadores. La sospecha de que el progreso encarnado por internet no sea exclusivamente beneficioso, de que sus universales bondades acarreen perjuicios de toda índole, de lo político a lo meramente físico crece a diario, como una ola. Ya existe una generación de cobayas; ya se puede testar –como los efectos de una nueva droga– lo que de todo este magma va quedando, indeleble, en nuestra atmósfera. Íntima, colectiva, laboral. Estructural. Digamos que con Carr –con el hecho de que este libro se publicite a bombo y platillo–, se da carta blanca hegemónica a la crítica sobre internet; a la queja, hasta el momento residual.</p>
<p>La tesis del estudio es que los hábitos internautas, ya convertidos en rutina diaria insoslayable están modificando el mapa neuronal, las sinapsis; la arquitectura de nuestros pensamientos, decisiones, capacidad intelectual. Que esas inercias, paso a paso, favorecen la memoria de trabajo –ésa que no enraíza, simplemente se utiliza– en detrimento de la de largo plazo, la profunda, la que efectúa conexiones duraderas, intemporales. Que el conocimiento profundo, el trabajo –permítasenos– intelectual se basa en la atención. Y que el usufructo de internet es absolutamente antagónico a este concepto. Elevando la apuesta, Carr no sólo afirma –algo que sostendría hasta el mayor feligrés– que la Red acaba favoreciendo una conducta menos meticulosa, sino que toda esta inconsistencia está inducida. Es decir, no es tanto una patología como una inoculación. Que estamos sometidos a una tecnología –conscientemente diseñada– de la dispersión, de la interrupción. Del olvido.</p>
<p>Acordarse de todo, no recordar nada. Algo así. La abundancia. Como un niño con dinero para llevarse toda la pastelería. <em>Superficiales</em> acerca, como en un trabajo de campo, profusos testimonios de usuarios que afirman estar, de alguna forma, pensando de manera diferente. Un vistazo a nuestro alrededor nos arroja resultados similares. Gente –nosotros mismos– que asegura no recordar lo acabado de leer; melómanos que no escuchan ningún disco entero de los que se bajan; periodismo, creación e investigación de menor cuidado y redacción; lectura vertiginosa y diagonal –rastreando espasmos, impactos en negrita–; navegaciones que conducen a un destino diferente al propósito inicial; días, jornadas enteras sumidos en el limbo de la procrastinación más pueril. En resumen, internet ya no sólo significa comodidad, o asombro. Ya se sienten sus precios.</p>
<p>Ante este panorama tan desalentador se alzan voces críticas. Las de los instrumentalistas, que afirman esto no deja de ser la misma clase de alarma histórica ante cualquier avance tecnológico. La que hubo contra la rueda, el reloj, la imprenta, la aviación, el cine, la televisión. Pero la pertinencia de la figura de Carr se cimienta en que no estamos ante un apocalíptico, un nostálgico de la era Gutenberg; uno de esos luditas, alérgicos a los adelantos. Todo lo contrario: no escribe desde una esfera prejuicial, sino desde la óptica del usuario, de un adicto. O al menos del que lo ha sido, y ahora –en una maniobra emparentada con esas poéticas del decrecimiento– se distancia. Alguien que en cierto momento empezó a asumir su adicción, al percatarse de no ser capaz de prestar atención más allá de dos minutos. Y entender que no se trataba de una degradación mental propia de la edad. <em>«Mi cerebro </em>–confiesa–<em> no estaba sólo disperso. Estaba hambriento. Exigía ser alimentado de la manera en que lo alimentaba la Red, y cuanto más comía, más hambre tenía».</em></p>
<p>El libro, tras su fachenda de gran superficie, resulta apabullantemente documentado. Puntea un recorrido histórico, análogo al del McLuhan de <em>Comprender los medios de comunicación: las extensiones del ser humano</em>. Traslada su celebérrimo «el medio es el mensaje» al nuevo espectro comunicacional. Los efectos de la tecnología no se dan a través del contenido, más bien operan alterando los patrones de percepción, eliminando sigilosamente las resistencias. Los entusiastas del ciberespacio aducen que la tecnología en sí es una herramienta neutral. Con una fe sonámbula y arrogante, alegan que la especie humana es capaz de utilizar los estímulos a su antojo; beneficiándose, creciendo. Que dominará este tumulto hasta ser una especie de triatletas, expertos multitarea; una nueva raza que ridiculizará las capacidades anteriores, tan concretas, tan pequeñas. El problema –y aquí Carr nos ofrece un alud de evidencias neurofisiológicas– es que el cerebro no es elástico, sino plástico. No vuelve a su estado anterior, persiste en aquél en el que se le ejercite. Es decir, lo que dejamos de hacer mientras estamos en internet cuenta. Y en los <em>think tanks</em> de la Red –anatemizados aquí en Googleplex– se nos extensiona en una sola dirección: la de la eficiencia. Actualizando el patrón del taylorismo industrial, adoptando los preceptos de la psicología cognitivo conductual realiza incesantes estudios de mercado en pos de una suerte de inteligencia artificial; una útil, con réditos. Un espacio donde conseguir todo direccionados de la manera más directa y sencilla posible. Una memoria –un cerebro– externa con capacidad de almacenamiento infinita. Donde no haga falta la otra red, la de los recuerdos; esa estructura rica, superdotada, en perpetua regeneración. Ese archivo evolutivo, imprevisible, encubridor. Hay quien piensa que todo ese volumen mental liberado merced a las tareas repetitivas traspasadas a la máquina repercutirá en mayor espacio intelectual, un solar sobre el que edificaremos una edad de oro del pensamiento, la creatividad, la ciencia. También quien vio en <em>Fahrenheit 451</em> mera ciencia ficción.</p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/150/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/150/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=150&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/10/13/protexta-suplemento-de-libros-de-tempos-novos-primavera-2011/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/10/protexta-17_final1-28.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">Protexta 17_final(1)-28</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/09/01/143/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/09/01/143/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 01 Sep 2011 09:58:08 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=143</guid>
		<description><![CDATA[La Voz de Galicia. 13 de agosto 2011<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=143&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h4>La Voz de Galicia. 13 de agosto 2011</h4>
<p><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/09/voz.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-144" title="Fecha: 2011/08/13. Suplemento Culturas. Edicin de Culturas. Fol" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/09/voz.jpg?w=406&#038;h=347" alt="" width="406" height="347" /></a></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/143/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/143/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=143&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/09/01/143/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/09/voz.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">Fecha: 2011/08/13. Suplemento Culturas. Edicin de Culturas. Fol</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/135/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/135/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 20 Jul 2011 11:38:34 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=135</guid>
		<description><![CDATA[Entrevista: Xornal de Galicia. 19/5/2011 http://www.xornal.com/artigo/2011/05/15/cultura/facebook-novo-medio-edificar-auras/2011051523343500422.html<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=135&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Entrevista:</strong> Xornal de Galicia. 19/5/2011</h3>
<h5><a href="http://www.xornal.com/artigo/2011/05/15/cultura/facebook-novo-medio-edificar-auras/2011051523343500422.html">http://www.xornal.com/artigo/2011/05/15/cultura/facebook-novo-medio-edificar-auras/2011051523343500422.html</a></h5>
<p><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/xornalbaja.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-136" title="xornalbaja" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/xornalbaja.jpg?w=426&#038;h=584" alt="" width="426" height="584" /></a></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/135/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/135/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=135&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/135/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/xornalbaja.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">xornalbaja</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/125/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/125/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 20 Jul 2011 11:33:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=125</guid>
		<description><![CDATA[Entrevista: El País, Galicia. 18/4/2011 http://www.elpais.com/articulo/Galicia/extravio/contemporaneo/elpepiautgal/20110418elpgal_14/Tes<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=125&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h3><strong>Entrevista:</strong> El País, Galicia. 18/4/2011</h3>
<h5><a href="http://www.elpais.com/articulo/Galicia/extravio/contemporaneo/elpepiautgal/20110418elpgal_14/Tes">http://www.elpais.com/articulo/Galicia/extravio/contemporaneo/elpepiautgal/20110418elpgal_14/Tes</a></h5>
<p><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/pac3adsbaja.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-126" title="paísbaja" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/pac3adsbaja.jpg?w=426&#038;h=312" alt="" width="426" height="312" /></a></p>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/125/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/125/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=125&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/07/21/125/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/07/pac3adsbaja.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">paísbaja</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/04/13/106/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/04/13/106/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 12 Apr 2011 13:01:55 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=106</guid>
		<description><![CDATA[Constantino Bértolo, marzo 2011<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=106&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h6><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0343.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-119" title="img034" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0343.jpg?w=426&#038;h=646" alt="" width="426" height="646" /></a><a href="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0354.jpg"><img class="alignleft size-full wp-image-121" title="img035" src="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0354.jpg?w=426&#038;h=646" alt="" width="426" height="646" /></a></h6>
<h6>Constantino Bértolo, marzo 2011</h6>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/106/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/106/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=106&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2011/04/13/106/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0343.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">img034</media:title>
		</media:content>

		<media:content url="http://antoniodonate.files.wordpress.com/2011/04/img0354.jpg" medium="image">
			<media:title type="html">img035</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2010/06/05/96/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2010/06/05/96/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 04 Jun 2010 11:44:15 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=96</guid>
		<description><![CDATA[El País Galicia. Suplemento Luces. Xuño 2010 Monólogo exterior Alguén escribe algo. Pásallo a Amigo. Este responde. Gústalle. Todo o que, alega, lle pode gustar algo que se sustenta nun presuposto erróneo. &#8220;Esqueciches a paisaxe, non hai fóra, é todo mergullamento interior&#8221;. E no interior, segue, non hai nada. No centro de todo, no fondo, [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=96&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h3><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong>El País Galicia.</strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong><span style="color:#888888;"><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong> Suplemento Luces. Xuño 2010</strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></span></h3>
<p><strong>Monólogo exterior</strong></p>
<p>Alguén escribe algo. Pásallo a Amigo. Este responde. Gústalle. Todo o que, alega, lle pode gustar algo que se sustenta nun presuposto erróneo. &#8220;Esqueciches a paisaxe, non hai fóra, é todo mergullamento interior&#8221;. E no interior, segue, non hai nada. No centro de todo, no fondo, non hai nada. Esquece a psicanálise. Alguén non chega a entender. Para el, Amigo é absolutamente iso. Cre dominar as súas claves. E pensa que o que fai Amigo é pura voz interior, puro ruído da cabeza; colapsado, embebido. Si, hai mirada externa, e saen ou descríbense cousas, lugares, xente. Pero nunca deixa de ser -nin sequera de intentar ser- mirada. Mareantemente subxectiva. E agora argumenta o contrario. Dillo así, replícalle. Enfédanse. Crían estar máis preto. Gustáballes compartir. Parecían compartir moito. Recitadas unha a unha, as súas preferencias culturais son moi semellantes. Elixiron cousas e fixérono nunha secuencia análoga. Agora, en troques, esa afinidade revélase como un envase, oco. Os feitos non mudaron, pero si o enfoque. O punto de partida parece o contrario. Alguén tende ao acordo, degoxa a harmonía. Amigo parte de que non é posíbel, parece estar cómodo aí. Alguén quere comprender. Non entende a Amigo e quere facelo. Proponlle estirar a dialéctica: &#8220;Iniciemos unha correspondencia, a fondo, sobre isto&#8221;. Amigo suxire unhas pautas: cada un escribirá un <em>word</em> á semana, dunha páxina. Numeraranos. O enunciado implícito é E<em>xterior vs Interior</em>. Cada un ocupa unha fronte. Amigo ensaia cousas tipo: &#8220;Interésame a paisaxe porque é o que nos vén dado. Sempre penso que o que fago non debe sair de <em>dentro</em>, que a deformidade non sexa a miña responsabilidade senón do azar, da falta de destreza ou dunha recoñecida preguiza. Dende o romanticismo, o subxectivo manda. Na miña opinión, o subxectivo conduce á incomunicación. O que trato de dicir é que odio a <em>intención</em>, creo que case calquera intención. Máis concretamente, o que me repele é a <em>vontade artística</em>&#8220;. Alguén replica: &#8220;Non tén que sair de dentro, dis. Que sexamos simples notarios, levantando acta. Pero acender a cámara, o computador, mollar o pincel xa é un algo recreativo. Falta o extra, que sempre, en todos os casos, é interior. Falas de decapar todos os estilismos, abrogar o manierismo. Iso é un estilo en si mesmo. Pouca carga no pincel, pouca gama na paleta, a mesma tipografía para todo o libro, as frases podadas, o filme case sen guión, espontáneo. Preparar a espontaneidade. Iso é algo extremadamente sofisticado. A transparencia abrillantada con miles de pasadas de rebezo&#8221;. O asunto non avanza; as posicións son moi próximas, e, á vez, extrañamente irreconciliábeis. Ao mes, perden interese. Tacitamente, ambos os dous chegaron á conclusión de non saberen explicarse. Ou de non estaren á altura do propósito do intercambio. Abandonan. Preguntado dous anos despois, Alguén cre estar en disposición de entender o que dicía Amigo. Cre que se moveu cara a Amigo. Cre estar máis preto da paisaxe. Pero agora, sente, está cheo de novas preguntas.</p>
<p><span style="color:#888888;"><strong>Monólogo exterior</strong></span></p>
<p><span style="color:#888888;">Alguien escribe algo. Se lo pasa a Amigo. Éste responde. Le gusta. Todo lo que –alega–  le puede gustar algo que se sustenta en un presupuesto erróneo. «Te has olvidado del paisaje, no hay afuera, es todo buceo interior». Y en el interior –sigue– no hay nada. En el centro de todo, en el fondo, no hay nada. Olvida el psicoanálisis. Alguien no acierta a entender. Para él, Amigo es absolutamente eso. Cree dominar sus claves. Y piensa que lo que hace Amigo es pura voz interior, puro ruido de la cabeza; colapsado, embebido. Sí, hay mirada externa, y salen o se describen cosas, lugares, gente. Pero nunca deja de ser –ni siquiera de intentar ser– mirada. Mareantemente subjetiva. Y ahora le argumenta lo contrario. Se lo dice así, le replica. Se enfadan. Creían estar más cerca. Les gustaba compartir. Parecían compartir mucho. Recitadas una a una, sus preferencias culturales son muy similares. Han elegido cosas, y lo han hecho en una secuencia análoga. Ahora, en cambio, esa afinidad se revela como un envase, hueco. Los hechos no han cambiado, pero sí el enfoque. El punto de partida parece el contrario. Alguien tiende al acuerdo, anhela la armonía. Amigo parte de que no es posible, parece estar cómodo ahí. Alguien quiere comprender. No entiende a Amigo, y quiere hacerlo. Le propone estirar la dialéctica, «iniciemos una correspondencia, a fondo, sobre esto». Amigo sugiere unas pautas: cada uno escribirá un word a la semana, de una página. Los numerarán. El enunciado implícito es Exterior vs Interior. Cada uno ocupa un frente. Amigo ensaya cosas tipo: <em>Me interesa el paisaje porque es lo que nos viene dado. Siempre pienso que lo que hago no debe salir de «dentro», que la deformidad no sea responsabilidad mía sino del azar, de la falta de destreza o de una reconocida pereza. Desde el Romanticismo, lo subjetivo manda. En mi opinión, lo subjetivo conduce a la incomunicación. Lo que trato de decir es que odio la «intención», creo que casi cualquier intención. Más concretamente, lo que me repele es la «voluntad artística». </em>Alguien replica:<em> No tiene que salir de dentro, dices. Que seamos simples notarios, levantando acta. Pero encender la cámara, el ordenador, mojar el pincel ya es un algo recreativo. Falta el extra, que siempre, en todos los casos, es interior. Hablas de decapar todos los estilismos, derrocar el manierismo. Eso es un estilo, en sí mismo. Poca carga en el pincel, poca gama en la paleta, la misma tipografía para todo el libro, las frases podadas, la película sin casi guión, espontánea. Preparar la espontaneidad. Eso es algo extremadamente sofisticado. La transparencia abrillantada con miles de pasadas de gamuza. </em>El asunto no avanza; las posiciones son muy próximas, y, a la vez, extrañamente irreconciliables. Al mes, pierden interés. Tácitamente, ambos han llegado a la conclusión de no saber explicarse. O de no estar a la altura del propósito del intercambio. Abandonan. Preguntado dos años después, Alguien cree estar en disposición de entender lo que decía Amigo. Cree haberse movido hacia Amigo. Cree estar más cerca del paisaje. Pero ahora –siente– está lleno de nuevas preguntas.</span></p>
<h6><span style="color:#888888;"><a href="http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Monologo/exterior/elpepuespgal/20100604elpgal_23/Tes">http://www.elpais.com/articulo/Galicia/Monologo/exterior/elpepuespgal/20100604elpgal_23/Tes</a></span></h6>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/96/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/96/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=96&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2010/06/05/96/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title></title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/10/12/91/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/10/12/91/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 11 Oct 2009 15:42:35 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=91</guid>
		<description><![CDATA[Xornal de Galicia. Suplemento Nós. Outubro 2009 Elas son Hiroshima mon amour. Oh. Ah. Oh. Un primeiro cuarto de ora de xenuflexión, onde imaxe e texto compoñen algo inmellorable. Un poema. Con todas as súas virtudes e case ningún dos seus perigos. Sobrarían todos os tratados acerca do final da Segunda Guerra Mundial. Tras él, [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=91&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h3 style="text-align:left;"><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong>Xornal de Galicia. <span style="color:#808080;">Suplemento Nós. Outubro 2009</span></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></h3>
<p><strong>Elas son</strong><br />
<em>Hiroshima mon amour.</em> Oh. Ah. Oh. Un primeiro cuarto de ora de xenuflexión, onde imaxe e texto compoñen algo inmellorable. Un poema. Con todas as súas virtudes e case ningún dos seus perigos. Sobrarían todos os tratados acerca do final da Segunda Guerra Mundial. Tras él, a visión aérea descende ata unha cama. Unha parella, toda a pantalla ocupada por pel, en torsión, acoplada. Vaise falar de amor. Estamos en 1959, lembro. Eles están xuntos, pero tamén casados con outros. A protagonista é ela e non el, e resulta a máis liberada dos dous, e ela é francesa pero el xaponés, e é a súa primeira noite, e foderon, e a ela non lle dá o agarimo logo nin quere repetir a cita. Pásalle a el. Persevera e búscaa no traballo, perséguea o resto do día e conséguea, por intres. É a súa última noite en Xapón. Bebe, é altiva, tamén desesperada. Pasea como un espectro por Hiroshima, inalcanzable. Está e non está. Él é o sometido. Fai cousas como abrazalo e dicir «que agradable é estar con alguén ás veces»; con <em>alguén</em>, non contigo, non só contigo, ti es ti, pero tamén o home, en xeral. Un corpo. A compañía. Non somos reemplazables, pero tampouco únicos. E non é unha proxección masculina, non. Non o escribe Alain Resnais, o director. O guión é de Marguerite Duras.</p>
<p>Cincuenta anos despois, vexo o filme. Ao día seguinte, nas novas, os resultados dunha enquisa. A conclusión: «O home chega ao amor a través do sexo, e a muller ao sexo a través do amor». Un pode acompañar –salvando o pouco serio deste tipo de estatísticas, obviando cuestionar o procedemento na extracción das mostras– o razoamento. Non hai que ser moi perspicaz, a historia íntima e oral léganos unha avalancha de situacións que corroboran esta teoría determinista, que a converteron en tópico, lugar común que poboa ceas de amigos, confidencias, tratados de autoaxuda, representacións mediáticas.</p>
<p>Hai outras voces que opor a estas, tan maniqueas ao respecto das diferentes estratexias masculino-femininas, claro. As do materialismo histórico, que aducirían motivos económicos, de clase, de subordinación. As das teorías de xénero, que reconducen as doutrinas de igualdade do feminismo clásico ata a noción do xénero como construto, algo máis mental ou etnolóxico que biolóxico. As psicanalíticas, que converten calquera técnica de sedución nun críptico xogo de espellos.</p>
<p>A cuestión é que <em>Hiroshima mon amour</em> foi un grande éxito, e non só no ámbito académico. Cincuenta anos despois, o pouso social é minúsculo. Non existen a penas representacións femininas como esa. O arquetipo muller segue a saír, maioritariamente, de mans masculinas. E, unha de dúas, ou as debuxamos puritanas, domésticas e sentimentais, e as aloxamos sen atrancos no organigrama colectivo, ou as convertemos nun exotismo, a nosa máis gozosa pantasma, a <em>femme fatale</em>. Un sinal, un aviso, sempre asociado ao exceso, ao non civil. Algo non integrado, unha ameaza. O comportamento, se existe, é imitativo. Deberían escribir o seu propio libro de estilo.</p>
<p><span style="color:#808080;"><strong>Ellas son</strong><br />
<em>Hiroshima Mon Amour.</em> Oh. Ah. Oh. Un primer cuarto de hora de genuflexión, donde imagen y texto componen algo inmejorable. Un poema. Con todas sus virtudes y casi ninguno de sus peligros. Sobrarían todos los tratados acerca del final de la Segunda Guerra Mundial. Tras él, la visión aérea desciende hasta una cama. Una pareja, toda la pantalla ocupada por piel, en torsión, acoplada. Se va a hablar de amor. Estamos en 1959, recuerdo. Ellos están juntos, pero también casados con otros. La protagonista es ella y no él, y resulta la más liberada de los dos, y ella es francesa pero él japonés, y es su primera noche, y han follado, y a ella no le da el cariño luego ni quiere repetir la cita. Le pasa a él. Persevera y la busca en el trabajo, la persigue el resto del día y la consigue, a ratos. Es su última noche en Japón. Bebe, es altiva, también desesperada. Pasea como un espectro por Hiroshima, inalcanzable. Está y no está. Él es el sometido. Hace cosas como abrazarle y decir «que agradable es estar a veces con alguien»; con <em>alguien</em>, no contigo, no sólo contigo, tú eres tú, pero también el hombre, en general. Un cuerpo. La compañía. No somos reemplazables, pero tampoco únicos. Y no es una proyección masculina, no. No lo escribe Alain Resnais, el director. El guión es de Marguerite Duras.</span></p>
<p><span style="color:#808080;">Cincuenta años después, veo la película. Al día siguiente, en las noticias, los resultados de una encuesta. La conclusión: «El hombre llega al amor a través del sexo, y la mujer al sexo a través del amor». Uno puede acompañar –salvando lo poco serio de este tipo de estadísticas, obviando cuestionar el procedimiento en la extracción de las muestras– el razonamiento. No hay que ser muy perspicaz, la historia íntima y oral nos lega una avalancha de situaciones que corroboran esta teoría determinista, que la han convertido en tópico, lugar común que puebla cenas de amigos, confidencias, tratados de autoayuda, representaciones mediáticas.</span></p>
<p><span style="color:#808080;">Hay otras voces que oponer a éstas, tan maniqueas al respecto de las diferentes estrategias masculino-femeninas, claro. Las del materialismo histórico, que aducirían motivos económicos, de clase, de subordinación. Las de las teorías de género, que reconducen las doctrinas de igualdad del feminismo clásico hasta la noción del género como constructo, algo más mental o etnológico que biológico. Las psicoanalíticas, que convierten cualquier técnica de seducción en un críptico juego de espejos.</span></p>
<p><span style="color:#808080;">La cuestión es que <em>Hiroshima Mon Amour</em> fue un gran éxito, y no sólo en el ámbito académico. Cincuenta años después, el poso social es minúsculo. No existen apenas representaciones femeninas como esa. El arquetipo mujer sigue saliendo, mayoritariamente, de manos masculinas. Y, una de dos, o las dibujamos puritanas, domésticas y sentimentales, y las alojamos sin atrancos en el organigrama colectivo, o las convertimos en un exotismo, nuestro más gozoso fantasma, la <em>femme fatale</em>. Una señal, un aviso, siempre asociada al exceso, a lo no civil. Algo no integrado, una amenaza. El comportamiento, si existe, es imitativo. Deberían escribir su propio libro de estilo.</span></p>
<p><span style="color:#808080;"><br />
</span></p>
<h6><span style="color:#808080;">http://www.xornal.com/ficheiro/2009/10/10/nos/nos_33.pdf</span></h6>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/91/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/91/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=91&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/10/12/91/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>
	</item>
		<item>
		<title>Entrada siguiente</title>
		<link>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/09/28/86/</link>
		<comments>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/09/28/86/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 27 Sep 2009 12:39:33 +0000</pubDate>
		<dc:creator>antoniodonate</dc:creator>
				<category><![CDATA[Uncategorized]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://antoniodonate.wordpress.com/?p=86</guid>
		<description><![CDATA[Xornal de Galicia. Suplemento Nós. Setembro 2009 Rexión –O mar deprímeme. –Por que? –É demasiado grande. –Teste que comparar sempre coas cousas? Para Esteve Farrés, de Rockdelux, Chorando apréndese é, tamén, demasiado grande. Aconsella a Emilio José que se deixe de dispersión e acoute esas cancións redondas que, pensa, leva dentro. Algo semellante pensei eu, [...]<img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=86&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h3 style="text-align:left;"><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong><strong>Xornal de Galicia. <span style="color:#808080;">Suplemento Nós. Setembro 2009</span></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></strong></h3>
<p><strong>Rexión</strong><br />
–O mar deprímeme.<br />
–Por que?<br />
–É demasiado grande.<br />
–Teste que comparar sempre coas cousas?</p>
<p>Para Esteve Farrés, de Rockdelux, <em>Chorando apréndese</em> é, tamén, demasiado grande. Aconsella a Emilio José que se deixe de dispersión e acoute esas cancións redondas que, pensa, leva dentro. Algo semellante pensei eu, ás primeras escoitas. Demasiado, demasiado Emilio José. Un dobre disco, moitísimas cancións, poliédricas, e ata o envoltorio do cd deseñado por él.</p>
<p>Hai toda unha liñaxe de pensamento que se basea na concreción. Liberdade, pero sobre todo concreción, dicía Lenin. O concreto, o pequeno, o sensato, o serio, o humilde. Parellas de significantes atados como elos na cadea do bo gusto. Afortunadamente, Emilio sabe saltear esta cosmogonía burguesa. O disco percorre simultaneamente autoestradas xerais, camiños forestais, centros históricos e comerciais, praias fluviais e océanos; flúe entre o elegante e o ordinario, a megalomanía e a alcoba, o enciclopédico e o tradicional. Un ancho de banda descomunal, unha radiografía cranial inabarcable. Hai toda unha tradición de discos alucinados e excesivos. O oínte rock, desde sempre, quere tolos. Anhela esas voces libertarias, asilvestradas, indómitas. Ecos doutro mundo, exótico ao día a día. Pero tamén precisa afinidade e cercanía. Identificarse co autor, pensar que iso case o podería ter feito el. Se se decidise a deixarse ver.</p>
<p>É imposible pensar en facer algo parecido a <em>Chorando apréndese</em>. Non hai fórmula. Hai anos acuñouse a etiqueta agropop. Tentaba atrapar ese lapso entre o vernáculo e o internacional. Ata hoxe non tivo manifestación digna. Este disco ten esa impronta fundacional, de fito. Esa mesma capacidade esquecida desde Os Resentidos. Non só non hai seguidismo español, nin sequera mundial. Vai por diante e por atrás, <em>é</em>. Unha especie de tótem conciliador, pangalaico. Capaz de aglutinar ese dial que transita entre Nadadora e O Leo i Arremecaghona!!, as veces soa a uns Facto Delafé con dor de moas, outras divisamos a Van Dyke Parks e High Llamas de rebaixas en Roberto Verino, ou interceptamos un chat entre Gang Starr e Pérez Prado. Conceptualmente, ese grao magmático de The Avalanches. Unha catedral de samplers, un malabarismo que podería ter desembocado en lume fatuo, senón fose porque non afoga a voz que narra, repleta de reivindicacións. Porque aquí, baixo ese enxame, dinse cousas, e non precisamente cómodas. Rabia provinciana vehiculada de tal xeito que desactiva calquera utilidade política. Nunha primeira lectura, abundantes espasmos de independentismo. Gracietas, sarcasmo por milleiros, tedio e angustia insular. Pero o zoom vaise pechando: de Galiza a Ourense, de Ourense a Quins. Así ata o seu propio cuarto. Benvido á República Independiente da túa casa. Vivo aquí, no cu do mundo. Pero sei que significa Gus Van Sant, e edítame Foehn, de Barcelona, e podería poñer o estatuto crítica aos meus pés. E a miúdo penso que non hai rapaza o suficientemente lista para min.</p>
<p><span style="color:#808080;"><strong>Región</strong><br />
–El mar me deprime.<br />
–¿Por qué?<br />
–Es demasiado grande.<br />
–¿Tienes que compararte siempre con las cosas?</span></p>
<p><span style="color:#808080;">Para Esteve Farrés, de Rockdelux, <em>Chorando apréndese</em> es, también, demasiado grande. Aconseja a Emilio José que se deje de dispersión y acote esas canciones redondas que, piensa, lleva dentro. Algo parecido pensé yo, las primeras escuchas. Demasiado, demasiado Emilio José. Un doble disco, muchísimas canciones, poliédricas, y hasta el envoltorio del cd diseñado por él.</span></p>
<p><span style="color:#808080;">Hay todo un linaje de pensamiento que se basa en la concreción. Libertad, pero sobre todo concreción, decía Lenin. Lo concreto, lo pequeño, lo sensato, lo serio, lo humilde. Parejas de significantes atados como eslabones en la cadena del buen gusto. Afortunadamente, Emilio sabe saltear esta cosmogonía burguesa. El disco recorre simultáneamente autopistas generales, caminos forestales, centros históricos y comerciales, playas fluviales y océanos; fluye entre lo elegante y lo ordinario, la megalomanía y la alcoba, lo enciclopédico y lo tradicional. Un ancho de banda descomunal, una radiografía craneal inabarcable. Hay toda una tradición de discos alucinados y excesivos. El oyente rock, desde siempre, quiere locos. Anhela esas voces libertarias, asilvestradas, indómitas. Ecos de otro mundo, exótico al día a día. Pero también necesita afinidad y cercanía. Identificarse con el autor, pensar que eso casi lo podría haber hecho él. Si se decidiera a dejarse ver.</span></p>
<p><span style="color:#808080;">Es imposible plantearse hacer algo parecido a <em>Chorando apréndese</em>. No hay fórmula. Hace años se acuñó la etiqueta agropop. Intentaba definir ese lapso entre lo vernáculo y lo internacional. Hasta hoy no había tenido manifestación digna. Este disco tiene esa impronta fundacional, de hito. Esa misma capacidad olvidada desde Os Resentidos. No sólo no hay seguidismo español, ni siquiera mundial. Va por delante y por atrás, <em>es</em>. Una especie de tótem conciliador, pangalaico. Capaz de aglutinar ese dial que transita entre Nadadora y O Leo i Arremecaghona!!, a veces suena a unos Facto Delafé con dolor de muelas, otras divisamos a Van Dyke Parks y High Llamas de rebajas en Roberto Verino, o interceptamos un chat entre Gang Starr y Pérez Prado. Conceptualmente, ese grado magmático de The Avalanches. Una catedral de samplers, un malabarismo que podría haber desembocado en fuego fatuo, si no fuera porque no ahoga la voz que narra, repleta de reivindicaciones. Porque aquí, bajo ese enjambre, se dicen cosas, y no precisamente cómodas. Rabia provinciana vehiculada de tal manera que desactiva cualquier utilidad política. En una primera lectura, abundantes espasmos de independentismo. Gracietas, sarcasmo a raudales, tedio y angustia insular. Pero el zoom se va cerrando: de Galiza a Ourense, de Ourense a Quins. Así hasta su propio cuarto. Bienvenido a la República Independiente de tu casa. Vivo aquí, en el culo del mundo. Pero sé qué significa Gus Van Sant, y me edita Foehn, de Barcelona, y podría poner al estatuto crítica a mis pies. Y a menudo pienso que no hay chica lo suficientemente lista para mí.</span></p>
<h6><a rel="nofollow" href="http://www.xornal.com/ficheiro/2009/09/26/cultura/nos31.pdf" target="_blank">http://www.xornal.com/ficheiro/2009/09/26/cultura/nos31.pdf</a></h6>
<br />  <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gocomments/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/comments/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godelicious/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/delicious/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gofacebook/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/facebook/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gotwitter/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/twitter/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/gostumble/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/stumble/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/godigg/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/digg/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <a rel="nofollow" href="http://feeds.wordpress.com/1.0/goreddit/antoniodonate.wordpress.com/86/"><img alt="" border="0" src="http://feeds.wordpress.com/1.0/reddit/antoniodonate.wordpress.com/86/" /></a> <img alt="" border="0" src="http://stats.wordpress.com/b.gif?host=antoniodonate.wordpress.com&amp;blog=7563815&amp;post=86&amp;subd=antoniodonate&amp;ref=&amp;feed=1" width="1" height="1" />]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://antoniodonate.wordpress.com/2009/09/28/86/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
	
		<media:content url="http://1.gravatar.com/avatar/d771f8bfaf9cefdccccc61c45fb724c1?s=96&#38;d=identicon&#38;r=G" medium="image">
			<media:title type="html">antoniodonate</media:title>
		</media:content>
	</item>
	</channel>
</rss>
